Ne yapsam nasıl etsem ?

Ne yapsam nasıl etsem. Derin bir nefes alsam. Alsam da geçse içimdeki, taa derinlerdeki sızı. Ben derin bir nefes ile onu geri alsam. Ama kalbim duymasa, o farketmeden derin bir nefeste onu geri alsam, farkına varmasa kalbim, farkına varınca da atmasa. Kapı dışarı etmemesi için onu, atmasa dursa. Hiç atmasa !!!

Gecenin yarısı. Alsam derin bir nefes içimde tutsam uzun uzun. Geceye tutunsam ve nefesimi tutsam. Kalbim atışlarda olmasa. Nereye neyi atmaya çalışıyor biliyorum ama. Keşke her atışında bende yardımcı olabilsem, olabilsem de  atabilsem keşke parça parça.

İzin vermeseydim de, keşke girmeseydi oraya. Girdi ya, öylesine uğraşıyoruz ki her ikimizde. Kalbim uğraşıyor gitsin diye ben uğraşıyorum derin bir nefeste yakalarım, biraz daha tutarım diye. Mücadale var birbirimizle, onun her vuruşunda benim her nefes alışımda.

Aniden geldi yerleşti odacıklardan birine. Ufacık minicikti. Konar göçer dedim. Her nefeste büyüdü nerden bilebilirdim.

O hiç birşey istemedi ne benden ne kalbimden. Biz besledik seve seve. Ben her nefesimde o her vuruşunda. Öylesine sevimli, tutkulu ve öylesine güzeldi ki. Büyüdükçe büyüdü. Biz büyüsün diye besledik. Öylesine sevdik ki. Biz sevdikçe o büyüdü, o büyüdükçe biz sevdik. Her vuruşun her nefesin karşılığını verdi. Büyüsün diye yer açtık, serpilsin diye duvarları kaldırdık. Her duvarı yıkışımızda o sevindi daha çok serpildi.

Büyüdükçe sığamadı. Sığamadıkça da açtık yerini. Bir gün bir baktık ki sarmış tüm bedeni.

Sarsın daha çok sarsın dedik sarıp sarmalasın doya doya sarılalım biz de ona.

Ama yok değil sonu. Büyüdükçe sığamadı. Çıkıp gitmek istedi. Yerim dar dedi. Ben sende yolcuyum. Konup göçeceğim. Bırak gideyim. Gitsin istemedim. Açtım kapıları ama hiç istemedim. Öylesine güzel ki. Gitmemesine izin vermemek zalimlik. Bilirim zaten istemeden zorla tutamam ki. Seviyorsam gerçekten zorla tutamam sevdiğimi. Tamam dedi beynim, tamam dedi bedenim. Bırak gitsin. Kalbim hiç ses vermedi öncesi. Baktı dinledi bizi. Ağırbaşlı ve kendinden emin. İzin vermek ne demek, burası han sen yolcu hadi git dedi. Dedi de ne demeye inledi.

Gitti. Sessizce çıktı gitti, ne zaman geldi, ne zaman gitti. Ben büyütmemiş miydim onu ne zaman vazgeçti.  Geriye sızısı kaldı.

Şimdi uğraşıyoruz, ben her nefesimde,  kalbim her atışında.

Ben almaya çalışıyorum onu geri, kalbim atmaya.!!!

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir