Bir orumcegin hikayesi

Insan garip bir yaratik. Yeri geliyor bir orumcek ile konusuyor, yeri geliyor ondan ders aliyor. Yine bir orumcek maceram oldu. Anlatmazsam olmaz. Bayan Orumcek alinir soz verdim cunku. Laf agizdan bir kere cikar. Biz de boyle :)) Uc gunluk bir tatilden geldim. Mutfaga girip bir bardak su almak istedim. Ne goreyim !!! Sevgili orumcegim kendine kuytu bir kose bulmus. Incecik agini ormus bekliyor. Agida temiz bu arada, belli ki daha yeni bir av yok.. “Aksam aksam ellemeyim seni” dedim kendi kendime. O bana baktimi mi onlarca gozu ile bilmem. Ama ben gozlerimi ona dikip ciddi ciddi konustum. Hayir hava da sicak degil neden konustum bilmem. Muzurluk ya seytan mi durttu nedir, Soyle bir aga ufledim pufledim. O ciddi havasini bozmadi. Ben mahcup mahcup kendisini yanliz biraktim. Ertesi sabah uyandim baktim bizim ki yok. Temizledim agini. Hayir okuma yazmasi olsa not birakacagim “kusura bakma !” diye ama olmadi iste. Ertesi aksam !! Ne goreyim sizin ki yine ayni bolgede. Ayni sabirla kurmus yeni agini tam ortasinda dinleniyor. Bana soyle bir bakti sanki. Munasebetsiz diye. Gozlerimi kacirdim kendisinden. Ayip olmasin diye “iyi aksamlar” dileyip uzaklastim. Ertesi sabah zorlu bir gundu. Benim rutine binmis husranlarimdan birini daha yasiyorum. Ne oldugunu biliyorum, ayni aciyi yasamisim daha once fikrim var. Insan ayni husrani ustuste yasar mi? Birazcik olsun akillanmaz mi ? Yok onun icin ne gerekir ? Akil mi? O sizlere omur !!! Almis basini gitmis. Bana kalanda icgudu sanirim. Yoksa nasil yasarim. Dunyanin en bahtsiz insaniyim. En mutsuz. En beceriksiz ve umutsuz. Yorulmusum. Bitmisim. Gucum kalmamis. Gunu zor bitirdim. Ic gudusel olarak yasadim. Eve geldim. Moral sifir degil. Sifir bile birsey ifade eder ben de o da yok !!! Ben de yokum zaten. Dogrudan mutfaga gittim. Zaten gicik durumdayim. Dedim “Hem kendime bir su alayim hem de su gicik bayanin agini bir daha bozayim 😉 ” Baktim hanimefendi yok. “Hah dedim tam zamani”. Elime aldim bir bez. Ince, gorunmeyen ama orada oldugunu hissetigim agi bozdum. Hep mi benim moralim bozulacak biraz da onun ki bozulsun. Belki pes eder benim gibi “ben gidemedim ama belki o alip basini gider” dedim. Icimde bir huzursuzluk oldu hafiften ama hayata oylesine kizginim ki. Bosverdim. Sabah oldu. Gun basladi. Umutsuzca uyandim. Soz verdim bir arkadasima gidecegim. Giyindim tam cikacagim. Bak seytan yine durttu gidip agi kontrol ettim, ” Ah haaa. Yok iste.. Pes etti gitti” ben mudahale ettim ben kazandim. Muzaffer komutan edasi ile evden ciktim. Aksam eve dondum. NE GOREYIIIMMM !!! Hanimefendi gelmis, ayni yerde ayni sekilde ipek agini kurmus, icine de oturmus bekliyor. Bu sefer dikti onlarca gozunu bana. “Otur su yani basima ” dedi. “Otur senden adam olmaz ” Dusunsenize orumcek konusmus. Ne yapacaktim ki tabii ki cektim sandalyeyi oturdum. Soyle bir aginda sallandi. Minik ince bacaklarini rahatca oynatti. “Dinle bakalim” dedi

Devamı gelecek !

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir